Metody oceny projektów

Wiele dzisiejszych projektów w przedsiębiorstwach, niezależnie od wielkości organizacji, branży i struktury, jest wybieranych i inicjowanych w oderwaniu od siebie, bez uwzględnienia ich wzajemnego wpływu i ogólnej strategii. Jakie są zagrożenia związane z takim podejściem do realizacji projektu? Bez stosowania metod oceny projektów firma może stanąć w obliczu konkurencji o zasoby, w tym ludzkie i technologiczne, a także konflikty w definiowaniu warunków i celów. Jest nawet możliwe, że realizacja projektu będzie miała negatywny wpływ na inne obszary działalności.

Często każda jednostka stara się nadać najwyższy priorytet swoim projektom. Ale jeśli organizacja nie ma ogromnej ilości zasobów lub rezerwy czasowej i wyznacza jasne cele, projekty nie mogą być jednakowo priorytetem. Istnieją metody oceny projektów i ustalania priorytetów, które już udowodniły swoją skuteczność.

Zaangażowanie w planowanie strategiczne

Pierwszą rzeczą, którą powinien zrobić menedżer programu, kierownik projektu lub menedżer portfela, jest udział w planowaniu na poziomie strategicznym. W kontakcie z kierownictwem, uzyskaj pełne zrozumienie kierunku rozwoju biznesu, ustalonych terminów i sytuacji jako całości. Wszelkie szczegóły będą tu niepotrzebne.

Konieczne może być zorganizowanie kilku sesji planowania strategicznego, podczas których zostaną uzyskane cenne informacje pomocne w podejmowaniu świadomych decyzji dotyczących programów, portfeli i projektów. Możemy to potraktować jako opracowanie planu, który pozwala nie tylko zarysować pożądane cele, ale także nakreślić sposoby ich osiągnięcia. Ważne jest, aby upewnić się, że jesteś na właściwym kursie.

Identyfikacja sił napędowych projektu

Znaczenie projektów może wynikać z różnych czynników. Projekty są inicjowane w celu stworzenia lub rozszerzenia czegoś, spełnienia określonych wymagań, usunięcia barier, zmniejszenia ryzyka, przezwyciężenia istniejących lub potencjalnych problemów, zwiększenia obrotów, uzyskania wcześniej niedostępnych możliwości i po prostu usprawnienia procesów. Porozmawiaj z kierownictwem i spróbuj dowiedzieć się, które z poniższych sił napędowych przyczyniają się do realizacji każdego proponowanego projektu:

  • przewagi konkurencyjne;
  • redukcja kosztów i korzyści finansowe;
  • zwiększenie wydajności operacyjnej, usprawnienie procesów;
  • czynniki prawne, prawne i podatkowe;
  • poprawa jakości;
  • redukcja ryzyka;
  • możliwości rozwoju biznesu.

Ilościowa ocena wartości strategicznych

Poproś kierownictwo o omówienie rozważanych projektów w celu oceny ich wpływu i ustalenia pożądanego zwrotu. Pomoże to lepiej zrozumieć i obliczyć ich strategiczną wartość, obecny i długoterminowy wpływ, a także oczekiwane korzyści z realizacji każdego projektu. Ryzyka związane z opóźnieniem rozpoczęcia projektów należy również dokładnie rozważyć. Być może niektóre projekty o dużej wartości strategicznej i obiecujące liczne dodatkowe korzyści nie zostały uwzględnione w wysoko priorytetowej analizie kryteriów prawnych, podatkowych i legislacyjnych.

Identyfikacja czynników wpływających na sukces projektów

Wśród innych czynników, które należy wziąć pod uwagę, należy zwrócić zwrot inwestycji, dostępność środków budżetowych, dostępność zasobów, warunki, a także istniejące zależności i ograniczenia. Budżety i terminy są prawie zawsze ograniczone, w związku z czym niemożliwe jest planowanie jednoczesnego wdrożenia wszystkich projektów. Niektóre z nich muszą zostać odroczone, ponieważ zależą od pomyślnej realizacji innych projektów lub z innych przyczyn niezależnych od przedsiębiorstwa.

Stworzenie matrycy ocen i priorytetów

Podsumuj wszystkie informacje otrzymane od kierownictwa iz innych źródeł, utwórz matrycę ocen i priorytetów, dzięki czemu możesz zbudować ocenę projektów na podstawie sformułowanych kryteriów. Stosuj współczynniki ważenia (na przykład od 1 do 5, gdzie 1 jest bardzo niski, 2 niskie, 3 średnie, 4 jest wysoki, 5 jest bardzo wysoki), charakteryzujące znaczenie każdego kryterium, aby dokładnie określić priorytet każdego projektu.

Weryfikacja uzyskanych wyników

Po wzięciu pod uwagę wszystkich kryteriów i ustaleniu priorytetów projektu, należy go sprawdzić ponownie przed przystąpieniem do ich realizacji. Konieczne jest wyjaśnienie oczekiwań wszystkich zainteresowanych stron. Umożliwi to kierownictwu dokonanie pożądanych korekt lub potwierdzenie ich zgodności z wyciągniętymi wnioskami.

Metody oceny skuteczności projektu

Ocena efektywności projektu opiera się na analizie porównawczej wielkości proponowanych inwestycji i przyszłych przepływów pieniężnych. Porównywalne wartości odnoszą się w większości przypadków do różnych okresów. Dlatego najważniejszym problemem w tym przypadku, jak również w określaniu efektywności ekonomicznej nowych technologii i technologii, jest problem porównywania dochodów i kosztów oraz porównywania ich z innymi. Przyczyną procesu dyskontowania (tj. Porównywania) może być inflacja, niepożądana dynamika inwestycji, spadek produkcji przemysłowej, różne horyzonty prognostyczne, zmiany w systemie podatkowym itp.

Metody oceny efektywności projektu są podzielone na grupy na podstawie szacunków dyskontowych i księgowych.

Tak więc, metody oceny efektywności projektu oparte na szacunkach księgowych (bez dyskontowania) są okresem spłaty (Rau back period /,, PP), wskaźnik efektywności inwestycji (średnia stopa zwrotu, ARR) i wskaźnik pokrycia długu (wskaźnik pokrycia długu, DCR) [12].

Metody oceny efektywności projektu, oparte na szacunkach, są znacznie dokładniejsze, ponieważ uwzględniają różne rodzaje inflacji, zmiany stóp procentowych, stopy zwrotu itp. Do wskaźniki te obejmują metodę wskaźnika rentowności (wskaźnik rentowności, Pl), wartość netto, inaczej znana jako "wartość bieżąca netto" (wartość bieżąca netto, NPV), oraz wewnętrzną stopę zwrotu (wewnętrzna stopa zwrotu, IRR). Wszystkie powyższe metody oceny projektu przedstawiono schematycznie na ryc. 11.5.

Ryc. 11.5. Metody oceny skuteczności innowacyjnego projektu

Tradycyjne metody oceny projektów są szeroko stosowane w praktyce finansowej.

Metoda odzyskiwania inwestycji kapitałowych jest bardzo powszechna, ale jej zasadniczą wadą jest ignorowanie przyszłej wartości pieniądza, biorąc pod uwagę dochód przyszłego okresu, aw rezultacie brak możliwości zastosowania dyskonta. W warunkach inflacji, ostrych wahań stopy procentowej i niskiej stopy oszczędności wewnętrznych przedsiębiorstwa w realnej rosyjskiej gospodarce ta metoda nie jest wystarczająco precyzyjna.

Niemniej jednak należy zwrócić uwagę na metodologię obliczania współczynnika efektywności inwestycyjnej, rozumianego jako średni wskaźnik rentowności dla całego okresu realizacji projektu [24]. Współczynnik ten oblicza się, dzieląc średni roczny zysk przez średnią roczną kwotę inwestycji. Oczywiście wskaźnik ten porównuje się ze wskaźnikiem rentowności kapitału zaawansowanego (suma średniego salda netto).

Jednak wszystkie trzy tradycyjne wskaźniki oparte na szacunkach księgowych nie uwzględniają składowej czasowej przepływów pieniężnych. Nie mieszają się z analizą czynnikową i dynamiką przepływów pieniężnych w rzeczywistości gospodarczej. W związku z tym projekt można w pełni ocenić za pomocą metod opartych na zdyskontowanych szacunkach.

Metoda wskaźnika rentowności (PI) jest zorientowany na analizę stosunku sumy efektów zredukowanych do wartości powyższych inwestycji kapitałowych:

gdzie PI - wskaźnik rentowności;

Don - inwestycje kapitałowe w n-tym roku, ruble;

Rn - wyniki (dochód) w n-tym roku, ruble;

Sn - koszty poniesione w n-m rok, ruble.

Jeśli wskaźnik rentowności jest większy niż jeden, to projekt jest opłacalny, a jeśli jest mniejszy niż jeden, projekt jest nieefektywny.

Metoda wartości bieżącej netto (Obecność netto wartość, NPV). NPV jest dochodem zdyskontowanym netto i jest definiowana jako suma bieżących efektów dla całego okresu rozliczeniowego. W takim przypadku kwota rabatu może być stała lub zmienna. NPV oblicza się według wzoru:

gdzie NPV jest bieżącą wartością netto projektu;

Rn - wyniki na n-tym etapie, rub.

S n- koszty na n-tym etapie, ruble;

n - horyzont obliczeniowy, lata;

r - współczynnik lub stawkę rabatu.

Skuteczność projektu jest rozważana przy tej stopie dyskontowej r, na podstawie NPV: im bardziej tym skuteczniejszy jest projekt. Mniej niż jedna jednostka jest nieskuteczna.

Metoda wewnętrznej stopy wewnętrzna stopa zwrotu (IRR) ujawnia tę stawkę rabatu r, przy czym wielkość podanych efektów jest równa wartości danej inwestycji kapitałowej, projekt jest skuteczny, jeżeli 1. jest równy lub wyższy od wymaganej stopy zwrotu inwestora z kapitału.

Należy zauważyć, że obliczenia dla IRR i NPV może prowadzić

sprzeczne wyniki. Wynika to z błędu w wyborze wymaganej stopy dyskontowej r, lub inną interpretację wymagań inwestora i kierownika projektu do stopy dochodu. W każdym razie powinieneś dać pierwszeństwo NPV.

Poniżej przedstawiono przykład obliczania wskaźników wydajności projektu [33].

Przykład wykorzystania współczynników analitycznych.Firma wprowadza nową technologię produkcji spawalniczej. Koszt nowej linii technologicznej i dodatkowego wyposażenia wynosi 12 milionów. e. Okres użytkowania wynosi 10 lat. Przychody z projektu, bieżące koszty i przepływy płatności przedstawiono w tabeli. 11.5. Obecna sytuacja finansowa przedsiębiorstwa jest taka, że ​​"cena" kapitału podwyższonego (współczynnik dyskonta) wynosi 10% rocznie. Czy ten projekt jest odpowiedni?

4 metody szacowania kosztów projektu

Jednak bardzo trudno jest to zrobić, ponieważ nie ma nic do wzięcia przykładu: nie ma absolutnie identycznych projektów. To, co działa dobrze w jednym przypadku, w żadnym innym nie może w ogóle działać, nawet z tymi samymi danymi, dowództwem i budżetem. Co więcej, możliwe jest wcześniejsze oszacowanie nawet najlepszych praktyk, ale to nie gwarantuje pomyślnego ukończenia projektu.

Jednak każdy menedżer powinien wiedzieć: im lepsza ocena, tym większe szanse na ukończenie projektu i zaoszczędzenie budżetu.

Metody oceny projektów

Przed dokonaniem oceny dokładnie sporządzić szczegółowy plan projektu. Jeśli od początku wszystko wymyśliłeś i namalowałeś, łatwiej Ci będzie zarządzać zadaniami i doprowadzić je do końca. Z planu projektu powinno być jasne, jakie cele są przed nim postawione.

Następnie możesz przystąpić do oceny. Ważne jest nie tylko ustalenie kosztu, ale także innych parametrów, na przykład w celu ustalenia daty zakończenia. Opisane techniki można zastosować w dowolnej metodologii, niezależnie od tego Kaskadowy model (jest również nazywany modelem "Waterfall" - calque z angielskiej nazwy Waterfall model), lub Elastyczna metodologia (Angielski Agile).

Poniżej znajdują się 4 metody oceny. Menedżerowie muszą znać je w taki sam sposób, jak porady dotyczące zarządzania projektami.

1. Metoda analogiczna

W języku angielskim nazywa się to oszacowaniem analogicznym. Metodę stosuje się w przypadkach, gdy brakuje wystarczającej ilości informacji lub dokumentacji dotyczącej projektu.

Aby ocenić obecny projekt, podjęto projekt podobny do niego lub projekty, które zostały wdrożone w przeszłości. Oczywiście, większy stopień efektywności zostanie osiągnięty, jeśli twój obecny projekt jest oceniany przez te same osoby, które brały udział w poprzednich podobnych projektach.

Przykład:

Jest zadanie - stworzyć 5 nowych stron docelowych. Twój zespół miał już sprawy o podobnych zadaniach i zajęło im 5 dni roboczych. Odpowiednio, bierzesz tę samą liczbę dni i oceniasz nowe zadania. Dlatego, jeśli masz 10 lądowań w fazie rozwoju, pomnóż 5 dni po 2 i uzyskaj 10 dni roboczych na zadanie, itd.

Korzyści: szybkie liczenie; nie potrzebuję dużo dokumentacji.

Wady: nie jest to dokładne oszacowanie w porównaniu do innych metod.

Dokładność: najniższy.

2. Estymacja parametryczna

W języku angielskim - Estymacja parametryczna. W swej istocie ta metoda jest bardzo podobna do poprzedniej. Ale w niektórych przypadkach daje większą dokładność ze względu na fakt, że cały projekt jest podzielony na części. Z kolei części bezpośrednio wpływające na projekt są określane, co można zmierzyć.

Podobnie jak w przypadku metody analogowej, nacisk kładziony jest również na informacje i dane z poprzednich projektów. Ważne jest, aby określić zmianę, która może mieć wpływ na projekt, a następnie dokładnie ją przestudiować.

Różnica w stosunku do metody analogicznej polega na tym, że w tej metodzie istnieją dane statystyczne, na podstawie których można się liczyć.

Przykład:

Ponownie, wróćmy do przykładu z lądowaniami. Aby ocenić projekt, musisz znaleźć podobne. Szukamy na przykład w Internecie i stwierdzamy, że wraz z opracowaniem jednego takiego rodzaju lądowania wymaga 10 godzin. Musimy rozwinąć 5. Mnożymy 10 na 5 i otrzymujemy 50 godzin.

Korzyści: szybkie liczenie; można szybko znaleźć informacje.

Wady: niska dokładność (ale wyższa niż w przypadku pierwszej metody).

Dokładność: wyższa niż metoda analogowa.

3. Ocena 3-punktowa

W języku angielskim ta metoda nazywana jest oszacowaniem 3-punktowym. Możesz także znaleźć Project Evaluation and Review Technique, w skrócie PERT.

Tutaj, podobnie jak w poniższej technice, stosowana jest struktura podziału pracy, która oznacza podział na mniejsze zadania. Kierownik i jego zespół następnie oceniają je i określają ryzyko.

Dlaczego tytuł wskazuje 3 punkty? To jest ocena. Istnieje lepszy bieg wydarzeń, który jest nazywany optymistyczny (nazywamy to krótko O) najbardziej prawdopodobne (M) i najgorsze - pesymistyczny (P). Jest oczywiste, że M ma największą wagę.

Nie wdając się w szczegóły, zauważamy, że oceny można dokonać według 3 formuł.

Najprostszy: (O + M + 3) / 3

Dokładniejsze: (O + 4M + P) / 6

Pokazuje odchylenia standardowe: (P-O) / 6.

Przykład:

Na przykładzie lądowania pokazujemy najprostszą wersję wydarzeń. Tak więc, aby opracować strony docelowe dla optymistycznego scenariusza (O), potrzebujemy 40 godzin. Najbardziej prawdopodobne (M) jest 45. Scenariusz pesymistyczny daje nam 55 godzin.

Zgodnie z obliczeniami drugiego wzoru otrzymuje się (40 + 4 * 45 + 55) / 6 = 46 godzin.

Korzyści: uważany za jedną z najdokładniejszych technik; pozwala usunąć najbardziej optymistyczne i najdłużej działające scenariusze z oceny.

Wady: ocena problemów w trzech parametrach zajmuje dużo czasu.

Dokładność: bardzo blisko najwyższego punktu.

4. Metoda oddolna

W języku angielskim nazywa się to szacunkiem typu bottom-up. Ocena wykorzystuje hierarchiczną strukturę pracy (wspomnianą powyżej strukturę podziału pracy). W tym przypadku projekt lub zadanie jest podzielone na mniejsze zadania, aż do ich indywidualnej oceny.

Zatem, wiedząc, ile czasu, wysiłku, zasobów i pieniędzy jest wymagane do wykonania określonego zadania, menedżer podsumowuje je wszystkie i otrzymuje ocenę całego projektu. W tym przypadku im mniejszych części, tym bardziej szczegółowa jest ocena.

Ta metoda wymaga dużo czasu, ale daje najdokładniejsze wyniki.

Przykład:

Znów nasze lądowania. Podzieliliśmy cały proces na mniejsze części. Jeśli nie zagłębisz się w szczegóły, będziesz musiał napisać tekst, opracować projekt, interfejs i wiele więcej. Następnie należy podsumować ocenę wszystkich zadań, które dadzą ocenę całego projektu.

Korzyści: Najwyższy poziom dokładności; Podział na małe części nie ominie szczegółów podczas oceniania.

Wady: największa ilość czasu jest wymagana w porównaniu z innymi technikami.

Dokładność: Najwyższy.

Wiele informacji? Zaufaj automatycznemu planowaniu

Aby nie tracić czasu na ocenę, możesz polegać na internetowej tablicy Gantta do zarządzania projektami, w której wszystko zostanie obliczone dla Ciebie.

Na przykład w usłudze GanttPRO włącz funkcję "Labor". Następnie będziesz mieć kolejną kolumnę w głównym oknie swojego planu, w którym będziesz znać informacje dla każdego zadania w dowolnym momencie.

Podsumujmy

Opisane powyżej metody są szeroko stosowane w ocenie projektu. Aby uzyskać najlepsze wyniki, pożądane jest posiadanie wszystkich technik. Możesz także zaufać narzędziom do zarządzania projektami.

Metody oceny projektów inwestycyjnych

Dynamiczne metody oceny projektów inwestycyjnych.

Wartość bieżąca netto
(wartość bieżąca netto - wartość bieżąca netto, NPV)

We współczesnych publikowanych pracach używa się następujących terminów dla nazwy kryterium tej metody:

  • zdyskontowany dochód netto;
  • wartość bieżąca netto;
  • wartość bieżąca netto;
  • wartość bieżąca netto;
  • całkowity wynik finansowy z projektu;
  • aktualna wartość.

W zaleceniach metodologicznych dotyczących oceny efektywności projektów inwestycyjnych (druga edycja) - Moskwa, "Ekonomia", 2000 - zaproponowano oficjalną nazwę tego kryterium - zdyskontowany dochód netto (NPV).

Wartość bieżąca netto (BHD) jest obliczana jako różnica pomiędzy zdyskontowanymi przepływami pieniężnymi przychodów i kosztów poniesionych w trakcie inwestycji w okresie prognozy.

Istotą tego kryterium jest porównanie aktualnej wartości przyszłych wpływów gotówkowych z realizacji projektu z kosztami inwestycyjnymi niezbędnymi do długości jego realizacji.

Zastosowanie metody zapewnia sekwencyjny przebieg następujących etapów:

  1. Obliczanie przepływów pieniężnych projektu inwestycyjnego.
  2. Wybór stopy dyskontowej, biorąc pod uwagę zwrot z inwestycji alternatywnych i ryzyko związane z projektem.
  3. Określenie wartości bieżącej netto.

NPV lub NPV dla stałej stopy dyskontowej i jednorazowej inwestycji początkowej określa następujący wzór:

Oferty franczyz i dostawców

gdzie
Ja0 - kwota inwestycji początkowej;
Ct - przepływy pieniężne ze sprzedaży inwestycji w czasie t;
t - krok obliczeniowy (rok, kwartał, miesiąc itp.);
i jest stopą dyskontową.

Przepływy pieniężne należy obliczyć w cenach bieżących lub po cenach nieproporcjonalnych. Prognozując przychody przez lata, konieczne jest, w miarę możliwości, uwzględnienie wszystkich rodzajów Dochodów, zarówno produkcyjnych, jak i nieprodukcyjnych, które mogą być związane z tym projektem. Tak więc, jeśli na koniec okresu realizacji projektu planowane jest otrzymanie środków w postaci wartości likwidacyjnej sprzętu lub uwolnienia części kapitału obrotowego, powinny one być ujmowane jako przychody z odpowiednich okresów.

Podstawą obliczeń dla tej metody jest założenie różnej wartości pieniądza w czasie. Proces ponownego obliczania przyszłej wartości przepływu pieniężnego na prąd nazywa się demontażem (z angielskiego discont - do zmniejszenia).

Stawka, przy której występuje dyskonto, nazywana jest stopą dyskontową (rabatem), a współczynnik F = 1 / (1 + i) t - współczynnikiem dyskonta.

Jeśli projekt obejmuje nie jednorazową inwestycję, ale konsekwentną inwestycję zasobów finansowych w ciągu kilku lat, wzór na obliczanie NPV jest modyfikowany w następujący sposób:

gdzie
Ja0 - kwota inwestycji początkowej;
Ct - przepływy pieniężne ze sprzedaży inwestycji w czasie t;
t - krok obliczeniowy (rok, kwartał, miesiąc itp.);
i jest stopą dyskontową.

Warunki podejmowania decyzji inwestycyjnych na podstawie tego kryterium są następujące:
Jeśli NPV> 0, to projekt powinien zostać zaakceptowany;
jeżeli NPV 0, to w przypadku projektu wartość firmy, aw konsekwencji dobrobyt jej właścicieli wzrośnie. Jeżeli NPV = 0, wówczas projekt powinien zostać zaakceptowany, o ile jego realizacja zwiększy przepływ przychodów z wcześniej realizowanych inwestycji kapitałowych. Na przykład rozszerzenie działki o parking w pobliżu hotelu zwiększy przepływ dochodów z nieruchomości.

Wdrożenie tej metody zakłada szereg założeń, które należy sprawdzić pod kątem stopnia, w jakim odpowiadają one rzeczywistości, a także jakie są możliwe odchylenia.

Takie założenia obejmują:

  • istnienie tylko jednej funkcji celu - kosztu kapitału;
  • Określony okres realizacji projektu;
  • niezawodność danych;
  • przypisywanie płatności do określonych punktów w czasie;
  • istnienie doskonałego rynku kapitałowego.

Oferty franczyz i dostawców

Podejmując decyzje w sferze inwestycyjnej, często trzeba radzić sobie nie z jednym celem, ale z kilkoma celami. W przypadku stosowania metody określania kosztu kapitału, cele te powinny być brane pod uwagę przy znajdowaniu rozwiązania poza procesem obliczania kosztu kapitału. W tym samym czasie można analizować metody podejmowania decyzji o wielu celach.

Okres eksploatacji powinien zostać ustalony w analizie wydajności przed zastosowaniem metody ustalania kosztu kapitału. W tym celu można analizować metody określania optymalnego okresu użytkowania, o ile nie zostało to wcześniej ustalone z przyczyn technicznych lub prawnych.

W rzeczywistości przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych nie ma wiarygodnych danych. Dlatego, wraz z proponowaną metodą obliczania wartości kapitału na podstawie przewidywanych danych, należy przeanalizować stopień niepewności, przynajmniej dla najważniejszych obiektów inwestycyjnych. Celowi temu służą metody inwestycyjne w warunkach niepewności.

Przy tworzeniu i analizie metody zakłada się, że wszystkie płatności można przypisać pewnym punktom w czasie. Przedział czasu między płatnościami wynosi zwykle jeden rok. W rzeczywistości płatności można dokonywać w krótszych odstępach czasu. W takim przypadku należy zwrócić uwagę na zgodność kroku okresu rozliczeniowego (etapu kalkulacji) z warunkiem udzielenia pożyczki. W celu prawidłowego zastosowania tej metody konieczne jest, aby krok obliczeniowy był równy lub wielokrotności naliczania odsetek od pożyczki.

Problemem jest również założenie doskonałego rynku kapitałowego, na którym zasoby finansowe mogą być przyciągane w dowolnym momencie i w nieograniczonej ilości lub inwestowane według jednej obliczonej stopy procentowej. W rzeczywistości taki rynek nie istnieje, a stopy procentowe dotyczące inwestowania i pożyczania środków finansowych z zasady różnią się od siebie. W konsekwencji pojawia się problem z ustaleniem odpowiedniej stopy procentowej. Jest to szczególnie ważne, ponieważ ma znaczący wpływ na wartość kapitału.

Oferty franczyz i dostawców

Przy obliczaniu NPV można stosować różne stopy dyskontowe dla różnych lat. W takim przypadku konieczne jest zastosowanie indywidualnych współczynników dyskontowych do każdego przepływu pieniężnego, który będzie odpowiadał temu obliczeniu. Ponadto możliwe jest, że projekt akceptowany przy stałej stopie dyskontowej może stać się nie do przyjęcia ze zmienną.

Wskaźnik czystego zdyskontowanego dochodu uwzględnia wartość pieniądza w czasie, ma jasne kryteria podejmowania decyzji i pozwala wybrać projekty w celu maksymalizacji wartości firmy. Ponadto wskaźnik ten jest wskaźnikiem bezwzględnym i posiada właściwość addytywności, która pozwala na dodanie wartości wskaźnika dla różnych projektów i wykorzystanie wskaźnika całkowitego dla projektów w celu optymalizacji portfela inwestycyjnego.

Ze wszystkimi zaletami metoda ma znaczące wady. Ze względu na trudność i niejednoznaczność prognozowania i powstawania przepływów pieniężnych z inwestycji, a także problem wyboru stopy dyskontowej, może wystąpić ryzyko niedoszacowania ryzyka projektowego.

Wskaźnik opłacalności inwestycji (wskaźnik rentowności, PI)

Wskaźnik rentowności (rentowność, rentowność) oblicza się jako stosunek wartości bieżącej netto strumienia pieniężnego do bieżącej wartości netto wypływu środków pieniężnych (w tym inwestycji początkowej):

gdzie ja0 - inwestycje przedsiębiorstw w czasie 0;
Ct - przepływy pieniężne przedsiębiorstwa w czasie t;
i jest stopą dyskontową.
Pk - skumulowany bilans przepływu.

Warunki przyjęcia projektu w ramach tego kryterium inwestycyjnego są następujące:

Oferty franczyz i dostawców

  • jeśli PI> 1, wówczas projekt powinien zostać zaakceptowany;
  • jeśli PI SS, to projekt powinien zostać zaakceptowany;
  • jeśli IRR O (f (tj1) 0).

Zmodyfikowana wewnętrzna stopa zwrotu
(Zmodyfikowana wewnętrzna stopa zwrotu, IRR)

Zmodyfikowana stopa zwrotu (MIRR) pozwala wyeliminować znaczny brak wewnętrznej stopy rentowności projektu, która powstaje w przypadku powtarzającego się odpływu środków. Przykładem takiego ponawianego odpływu jest zakup na raty lub budowa obiektu nieruchomościowego, realizowanego przez kilka lat. Główną różnicą tej metody jest to, że reinwestycja odbywa się według stopy wolnej od ryzyka, której wysokość ustala się na podstawie analizy rynku finansowego.

W praktyce rosyjskiej może to być rentowność lokaty terminowej w walucie obcej oferowanej przez Savings Bank of Russia. W każdym konkretnym przypadku analityk indywidualnie określa wartość stopy wolnej od ryzyka, ale z reguły jej poziom jest stosunkowo niski.

W ten sposób dyskontowania kosztów stopy procentowej wolnej od ryzyka pozwala obliczyć wartość bieżącą łączną wartość, która umożliwia bardziej obiektywnie ocenić poziom zwrotu z inwestycji, a jest bardziej poprawna metoda przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych niezwykłymi przepływów pieniężnych.

Zdyskontowany okres zwrotu inwestycji
(Zdyskontowany okres zwrotu, DPP)

Promocyjna okres zwrotu inwestycji (zdyskontowanych Payback Period, DPP) eliminuje wadę metody statycznej okres zwrotu i bierze pod uwagę wartość pieniądza w czasie oraz odpowiedni wzór do obliczania zdyskontowanych okres zwrotu, DPP, jest następująca:
DPP = min n, w którym

Oczywiście, w przypadku dyskontowania, zwiększa się okres zwrotu, tj. Zawsze DPP> PP.

Proste obliczenia pokazują, że technika ta w niskiej charakterystyce stopę dyskonta dla stabilnego zachodniej gospodarki, poprawia wynik przez niezauważalny kwoty znacznie większe dla stopy dyskontowej, która jest charakterystyczna dla rosyjskiej gospodarki, daje to znaczącą zmianę w obliczonej wartości okresu zwrotu. Innymi słowy, projekt, który jest akceptowany przez kryterium PP, może być nie do zaakceptowania przez kryterium DPP.

Przy stosowaniu kryteriów PP i DPP w ocenie projektów inwestycyjnych decyzje mogą być podejmowane na podstawie następujących warunków:
a) projekt zostanie przyjęty, jeżeli nastąpi odzysk;
b) projekt zostaje przyjęty tylko wtedy, gdy okres zwrotu nie przekracza terminu określonego dla firmy.

Ogólnie rzecz biorąc, określenie okresu zwrotu ma charakter pomocniczy w stosunku do wartości bieżącej netto projektu lub wewnętrznej stopy zwrotu. Ponadto brak takiego wskaźnika, jak okres spłaty, polega na tym, że nie uwzględnia on kolejnych wpływów pieniężnych, a zatem może służyć jako nieprawidłowe kryterium dla atrakcyjności projektu.

STATYCZNE METODY SZACOWANIA PROJEKTÓW INWESTYCYJNYCH.

Okres zwrotu (PP)

Najczęstszym statycznym wskaźnikiem oceny projektu inwestycyjnego jest okres zwrotu (PP).

Przez okres zwrotu rozumie się okres od momentu rozpoczęcia realizacji projektu do momentu uruchomienia obiektu, do którego dochód operacyjny staje się równy inwestycji początkowej (koszty kapitałowe i koszty operacyjne).

Ten wskaźnik daje odpowiedź na pytanie: kiedy nastąpi pełny zwrot zainwestowanego kapitału? Ekonomiczne znaczenie wskaźnika polega na określeniu okresu, za który inwestor może zwrócić zainwestowany kapitał.

Aby obliczyć okres zwrotu, elementy serii płatności są sumowane przez łączną sumę, tworząc saldo zgromadzonego przepływu, aż suma przyjmuje wartość dodatnią. Numer sekwencyjny przedziału planowania, w którym saldo zakumulowanego przepływu przyjmuje wartość dodatnią, wskazuje okres zwrotu z inwestycji wyrażony w odstępach czasu planowania.

Ogólna formuła obliczania indeksu PP to:
PP = min n, przy którym

gdzie Pt - ilość nagromadzonego bilansu przepływu;
1B - kwota początkowej inwestycji.

Po otrzymaniu liczby ułamkowej jest ona zaokrąglana w górę do najbliższej liczby całkowitej. Często wskaźnik PP jest obliczany dokładniej, to znaczy uwzględnia się ułamkową część przedziału (okres obliczeniowy); zakłada się, że w ramach jednego kroku (okres obliczeniowy) saldo zgromadzonych przepływów pieniężnych zmienia się liniowo. Następnie "odległość" jest początkiem etapu, dopóki czas zwrotu (wyrażony w czasie trwania etapu obliczania) nie zostanie określony przez formułę:

gdzie Pdo- - ujemna ilość skumulowanego bilansu przepływu na etapie aż do czasu zwrotu;
Pdo + - dodatnia ilość skumulowanego bilansu przepływu na etapie po okresie zwrotu.

W przypadku projektów, które mają stały dochód w regularnych odstępach czasu (na przykład roczny dochód o stałej wartości to renta roczna), można zastosować następującą formułę okresu zwrotu:
PP = I0/ A

gdzie PP - okres zwrotu w okresach planowania;
Ja0 - kwota inwestycji początkowej;
A jest wielkością renty.

Należy mieć na uwadze, że elementy szeregu płatności w tym przypadku powinny być uporządkowane według znaku, to znaczy na początku oznacza to wypływ środków (inwestycję), a następnie napływ. W przeciwnym razie okres zwrotu może być obliczony nieprawidłowo, ponieważ gdy znak serii płatności odwraca się, znak sumy jego elementów może się zmienić.

Współczynnik efektywności inwestycji (stopa zwrotu z księgowości, ARR)

Kolejnym wskaźnikiem statycznej oceny finansowej projektu jest stopa zwrotu z inwestycji (ARR). Współczynnik ten nazywany jest również stopą zysku księgowego lub wskaźnikiem rentowności projektu.

Istnieje kilka algorytmów do obliczania ARR.

Pierwsza wersja obliczeń opiera się na stosunku średniej rocznej kwoty zysku (pomniejszonej o odliczenia do budżetu) z projektu za dany okres do średniej inwestycji:
ARR = Pr / (1/2) Icp.0

gdzie Pr - średnia roczna kwota zysku (bez potrąceń z budżetu) z realizacji projektu,
Jacp.0 - średnia wartość inwestycji początkowej, jeżeli założono, że po zakończeniu projektu wszystkie koszty kapitałowe zostaną odpisane.

Czasami opłacalność projektu jest obliczana na podstawie początkowej inwestycji:
ARR = Pr/ I0

Obliczona na podstawie początkowej inwestycji, może być wykorzystana do projektów, które tworzą strumień jednolitych dochodów (na przykład renty) na czas nieokreślony lub raczej długi.

Druga wersja obliczenia w oparciu o stosunek średniej marży (składki netto do budżetu) z projektu w okresie do średniej wartości inwestycji, z uwzględnieniem wartości rezydualnej lub uszkodzone początkowej inwestycji (np uwagę wartość likwidacyjną sprzętu na końcu projektu):
ARR = Pr/ (1/2) * (I0-Jaf),

gdzie Pr - średni roczny zysk (minus potrącenia z budżetu) z projektu;
Ja0 - średnia wartość inwestycji początkowych;
Jaf - wartość rezydualna lub likwidacyjna inwestycji początkowej.

Zaletą wskaźnika efektywności inwestycji jest prostota obliczeń. Jednocześnie ma znaczące wady. Wskaźnik ten nie uwzględnia wartości pieniądza w czasie i nie implikuje dyskontowania, w związku z tym nie uwzględnia rozkładu zysku w latach, a zatem ma zastosowanie wyłącznie do oceny projektów krótkoterminowych o jednolitym wpływie dochodów. Ponadto niemożliwe jest oszacowanie ewentualnych różnic w projektach związanych z różnymi czasami realizacji.

Ponieważ metoda opiera się na wykorzystaniu cech księgowych projektu inwestycyjnego - średniej rocznej wartości zysku, współczynnik efektywności inwestycyjnej nie określa ilościowo wzrostu potencjału ekonomicznego przedsiębiorstwa. Współczynnik ten dostarcza jednak informacji o wpływie inwestycji. Na sprawozdania finansowe spółki. Wskaźniki sprawozdań finansowych są niekiedy najważniejsze przy analizie atrakcyjności inwestycyjnej i akcjonariuszy spółki.

Podany materiał jest przygotowany w ramach książki "Handlowy szacunek inwestycji"
Autorzy: I.A. Buzova, G.A. Makhovikova, V.V. Terekhova. Wydawnictwo "Peter", 2003.

Szybkie obliczenie rentowności przedsiębiorstwa tej sfery

Oblicz zysk, zwrot, rentowność dowolnej firmy w 10 sekund.

Wprowadź początkowe załączniki
Następnym razem

Aby rozpocząć obliczenia, wprowadź kapitał początkowy, kliknij przycisk poniżej i postępuj zgodnie z dalszymi instrukcjami.

Zysk netto (na miesiąc):

Chcesz wykonać szczegółowe obliczenia finansowe dla biznesplanu? Skorzystaj z naszej bezpłatnej aplikacji mobilnej "Obliczenia biznesowe" na Androida w Google Play lub zamów profesjonalny plan biznesowy od naszego eksperta w zakresie planowania biznesowego.

Powrót do obliczeń

Własny biznes: jak otworzyć sklep zoologiczny

Średnio otwarcie sklepu zoologicznego o powierzchni 50 metrów kwadratowych. liczniki będą wymagane od 1,5 miliona rubli. Otwórz mały sklep o powierzchni 10 metrów kwadratowych. liczniki mogą być, mając 300-350 tysięcy rubli.

Marketing w planowaniu biznesowym

Piszemy część marketingową biznesplanu zgodnie z sekcją 4 wymagań dotyczących biznesplanu i jego opracowania, opracowanych przez Federalny.

Działalność: ewakuacja i pomoc dla kierowców

Trzy lawety, minibus i napęd na wszystkie koła będą kosztować 5 milionów rubli, a cały sprzęt będzie nowy lub odwiedzany w niewielkiej eksploatacji. Jeśli nie rozważasz zakupu.

Twoja firma: jak otworzyć gotowanie

Do otwarcia gotowania będzie wymagać kwoty 500 tysięcy rubli. Okres zwrotu z takiej działalności szacowany jest na 12-14 miesięcy. Rentowność tego biznesu jest dość wysoka, ale musisz wziąć pod uwagę czynnik sezonu.

Typowy biznesplan... Jakie to ma znaczenie?

Jak istotny jest typowy biznesplan dotyczący interesującego Cię tematu? Jakie informacje można wziąć pod uwagę? Jak wiarygodne jest to i czy może być ono wykorzystywane przez Ciebie w przyszłości? Spróbujmy r.

Produkcja zabawek dla dzieci: sytuacja na rynku i perspektywy rozwoju biznesu

Obecnie sytuacja na rosyjskim rynku zabawek jest dość sprzeczna. Z jednej strony nie ma tu wyraźnie deficytu. Jedynym problemem jest to, że wytwarza się procent produktów krajowych.

Firma: organizacja szkoły jazdy

Normalne instytucje edukacyjne, które mogą przygotować wysokiej klasy kierowców i oferują swoim studentom skuteczne metody nauczania, dziś jest bardzo małe, nawet w dużych obszarach metropolitalnych, nie wspominając.

Badanie rynku internetowego. Usługi

Głównym motorem handlu internetowego jest segment towarowy, którego udział w sprzedaży ogółem wynosi 84,5%. Płatne usługi stanowią jedynie 12,2% sprzedaży. Należy również zauważyć, że segm.

Opłacalny i użyteczny biznes: centrum szkoleniowo-rekreacyjne dla dzieci w wieku szkolnym

Jeśli jesteś specjalistą w swojej dziedzinie, posiadasz odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie zawodowe, warto pomyśleć o otwarciu własnego centrum szkoleniowego. Zwłaszcza, że ​​duże załączniki dla.

Biznes czy "samozatrudnienie"?

Zgodnie z utajoną logiką biznes zawsze oznacza "rozwój". Samozatrudnienie to także biznes, ale jego specyfika polega na tym, że "rozwój" tego biznesu nie jest czymś, co nie aspiruje, nawet jeśli chodzi o działalność gospodarczą.

Jak otworzyć sklep z meblami, konstrukcją lub akcesoriami do szycia

Działalność związana ze sprzedażą okuć odnosi się do małych firm, ponieważ bardzo mały sklep może zostać otwarty na kwotę około 200-250 tysięcy rubli, dla przeciętnego sklepu będzie to wymagało błyskawicznego zakupu.

Własny biznes: dostawa żywności przez drony

Dostawa dronów żywnościowych - firma, która obiecuje pojawić się za kilka lat. O tym, jakie próby uruchomienia już istniały, o ciągle zmieniających się ramach prawnych, a także o obecnej sytuacji.

Metody oceny skuteczności projektów

Metody oceny skuteczności projektów to sposoby określania adekwatności długoterminowych inwestycji kapitałowych w różnych obiektach (projekty, działania) w celu oceny perspektyw ich rentowności i zwrotu.

Aby ocenić projekt inwestycyjny, możesz skorzystać z kilku podstawowych metod analizy projektów inwestycyjnych:

Metoda prostej (księgowej) stopy zwrotu;

Metoda obliczania okresu zwrotu z projektu;

Metoda wartości bieżącej netto (NPV);

Metoda wewnętrznej stopy zwrotu (IRR).

techniki wyceny stosowane w praktyce krajowej (wskaźnik efektywności - stosunek średniej wysokości zysku do wysokości nakładów inwestycyjnych i czas zwrotu nakładów - wskaźnik odwrotny) mają szereg wad, które nie pozwalają na obiektywną ocenę skuteczności inwestycji:

Przy obliczaniu każdego z tych wskaźników nie brany jest pod uwagę czynnik czasu - ani zysk, ani inwestycja nie są doprowadzane do wartości bieżącej. Następnie w procesie kalkulacji rozmyślnie odmiennych wartości - kwoty inwestycji w wartość bieżącą i kwotę zysku w wartości przyszłej;

zwrot z zainwestowanego kapitału odnosi się tylko do zysków. Jednakże, w praktyce, inwestycje zwracane są w formie przepływów pieniężnych, składających się z kwoty zysku netto i amortyzacji. W związku z tym ocena efektywności inwestycji jedynie na podstawie zysków znacznie zniekształca wyniki obliczeń (sztucznie zaniża współczynnik efektywności i zawyżając okres zwrotu);

rozważane wskaźniki pozwalają uzyskać jedynie jednostronną ocenę efektywności projektu inwestycyjnego, ponieważ oba oparte są na wykorzystaniu tych samych początkowych danych o wysokości zysku i wielkości inwestycji).

Dlatego w praktyce światowej strumień przychodów z projektu inwestycyjnego jest korygowany z uwzględnieniem współczynnika czasu i jest już stosowany w powyższym formularzu do obliczania wskaźników.

Metoda prostej (rachunkowej) stopy zwrotu

Metoda ta polega na obliczeniu stosunku średniej do czasu trwania projektu zysku księgowego netto i średniej kwoty inwestycji (koszty środków trwałych i kapitału obrotowego) do projektu. Wybrano projekt o najwyższej średniej stopie księgowej zysku.

Główną zaletą tej metody jest jej prostota w zrozumieniu, dostępności informacji i prostych obliczeniach. Wadą jest to, należy wziąć pod uwagę, że nie bierze pod uwagę żadnych pieniędzy (ukryty) charakter niektórych rodzajów kosztów (np amortyzacji) i związane z tym oszczędności podatkowych, a także możliwość reinwestycji zysków, w czasie napływu i odpływu, a wartość pieniądza w czasie.

Metoda obliczania okresu zwrotu z projektu

Podczas stosowania tej metody oblicza się liczbę lat potrzebnych do pełnego skompensowania kosztów początkowych, tj. Określa się moment, w którym dochód pieniężny dochodów jest równy sumie pieniężnej strumieni wydatków. Wybrano projekt z najmniejszym okresem spłaty.

Stosowana jest również metoda rabatowa z tytułu zwrotu projektu - określa się okres, w którym zdyskontowane przepływy pieniężne są równe zdyskontowanym przepływom pieniężnym. Jednocześnie wykorzystywana jest koncepcja przepływów pieniężnych, brana jest pod uwagę możliwość reinwestowania dochodów i wartości pieniądza w czasie.

Obie wersje tej metody są łatwe do zrozumienia i zastosowania, a świadczą o projekcie i ryzyka płynności, jak długo trwającym unieruchomienie oznacza powrót środków (spadek płynności projektu) projektu oraz zwiększenie ryzyka.

Jednak obie modyfikacje ignorują wpływy gotówkowe po upływie okresu zwrotu inwestycji. Z powodzeniem stosuje się je do szybkiej oceny projektów, a także w warunkach znacznej inflacji, niestabilności politycznej lub braku płynnych środków - tj. w okolicznościach, które ukierunkowują organizację, aby uzyskać maksymalny dochód w najkrótszym możliwym czasie.

Metoda wartości bieżącej netto (NPV)

Wartość bieżąca netto projektu jest definiowana jako różnica między sumą wartości bieżących wszystkich strumieni pieniężnych i sumą wartości bieżących wszystkich kosztów przepływów pieniężnych, tj. jako przepływy pieniężne netto z projektu, obniżone do wartości bieżącej. Przyjmuje się, że współczynnik dyskonta jest równy średniemu kosztowi kapitału. Projekt jest akceptowany, jeśli wartość bieżąca netto projektu jest wyższa od zera. Ta metoda nie pozwala ci ocenić progu opłacalności i siły finansowej projektu.

Zastosowanie tej metody komplikuje trudność przewidywania stopy dyskontowej (średni koszt kapitału) i / lub stopy procentowej banku.

Metoda wewnętrznej stopy zwrotu (IRR)

Wszystkie wpływy i koszty projektu są prezentowane do wartości bieżącej po stopie dyskontowej, która została uzyskana nie w oparciu o średni koszt kapitału ustalony z zewnątrz, ale na podstawie wewnętrznej stopy rentowności samego projektu. Wewnętrzna stopa zwrotu jest definiowana jako stopa zwrotu, przy której bieżąca wartość przychodów jest równa bieżącemu kosztowi kosztów, tj. wartość bieżąca netto projektu wynosi zero. Wartość bieżącą netto otrzymanego w ten sposób projektu porównuje się z wartością bieżącą netto kosztów. Zatwierdza się projekty z wewnętrzną stopą zwrotu przekraczającą średni koszt kapitału (przyjęty dla minimalnego dopuszczalnego poziomu rentowności).

Ta metoda wymaga złożonych obliczeń i nie zawsze podkreśla najbardziej opłacalny projekt. Metoda zakłada mało wykonalną sytuację reinwestowania wszystkich pośrednich wpływów gotówkowych z projektu w tempie wewnętrznej rentowności. Jednak metoda uwzględnia zmiany wartości pieniądza w czasie.

Należy zauważyć, że powyższe metody oceny projektu inwestycyjnego pokazują, że w zależności od kryterium skuteczności przyjętego jako podstawa dla danego projektu, można wyciągnąć różne wnioski. Dlatego przy analizie projektu inwestycyjnego należy postępować zgodnie ze specyficznymi warunkami funkcjonowania przedsiębiorstwa i celami inwestycyjnymi. Co do zasady najbardziej obiektywna ocena zapewnia kompleksowe zastosowanie różnych metod oceny skuteczności projektów.

Metodologia oceny projektu innowacyjnego

Strona główna> Streszczenie> Ekonomia

Metodologia oceny globalnej efektywności innowacyjnego projektu

Złożony system wskaźników służący do oceny globalnej efektywności innowacyjnego projektu powinien określać co najmniej następujące elementy: charakterystykę finansową projektu, koszt projektu jako całość; Charakterystyka techniczna projektu, Efektywność rozwoju projektów badawczych, Umiejętność dopasowania do spodziewanych kosztów i ram czasowych, Stopień integracji między RD a produkcją, Stopień integracji między RD a działaniami marketingowymi.

Tak więc w tym artykule opisano metodologię oceny projektów w zakresie produkcji nowych i rozwoju istniejących produktów i technologii opartych na tych siedmiu wskaźnikach.

Kluczowe pojęcia: Innowacyjny projekt; metoda oceny; wskaźniki finansowe.

Finansowa ocena skuteczności innowacyjnego projektu jest bardzo ważnym narzędziem, gdy menedżer podejmuje decyzję o wyborze / kontynuacji projektu. Jednak samo zastosowanie tego kryterium nie jest wystarczające, aby podjąć najlepszą decyzję, ponieważ na wiele z tych projektów mają wpływ jakościowe kryteria oceny.

W związku z tym dochody uzyskane w wyniku projektu wynikają w dużej mierze ze zdolności projektu do osiągnięcia ustalonych właściwości technicznych / technologicznych oraz do maksymalizacji poziomu integracji między usługą badawczą, produkcją i usługą marketingową. Ostatecznie, opłacalność projektu zależy od jego zdolności do oferowania nowego produktu / technologii w krótkim czasie.

Kryteria oceny stosowane w projektach innowacyjnych są bardzo zróżnicowane, w zależności od następujących czynników: podstawowych cech konkretnego projektu, celu oceny, momentu, w którym przeprowadzana jest ocena i główne cechy przedsiębiorstwa i strefy przemysłowej.

Wcześniej podejmowano próby stworzenia systemu kryteriów oceny, który byłby w stanie zaspokoić wiele innowacyjnych projektów. Oczywiście ocena powinna obejmować zarówno kryteria ilościowe, jak i jakościowe, a liczba kryteriów powinna być wystarczająca do obiektywnej oceny rentowności projektu.

Z uwagi na to, że proces oceny projektów innowacyjnych jest bardzo dynamiczny, kryteria oceny są bardzo zróżnicowane w zależności od etap realizacji projektu innowacyjnego.

Aby możliwa była akceptowalna ocena globalnej skuteczności innowacyjnego projektu, bardzo ważne jest opracowanie kompleksowego systemu wskaźników. Aby stworzyć taki system, należy określić optymalną liczbę indeksów, ponieważ zbyt wiele indeksów stwarza dodatkowe trudności w procesie podejmowania decyzji.

Niektóre z tych indeksów są oparte na ilościowe metody oceny, a niektóre obejmują ocena jakościowa, dlatego konieczne jest stworzenie takiego systemu, który pozwoli na ich porównanie.

2. System wskaźników (indeksów) do oceny globalnej efektywności innowacyjnego projektu

Obiektywny system oceny globalnej efektywności projektu powinien opierać się na kompletnym systemie wskaźników (indeksów), składającym się ze wskaźników charakteryzujących projekt zarówno na etapie rozwoju, jak i na etapie realizacji. Nie należy też pomijać faktu, że operacje na różnych etapach cyklu biznesowego (realizacja projektu) mają różny wpływ na końcowy rezultat projektu. Tak więc na etapie rozwoju wynik jest bardziej zależny od działalności RD (R & D), podczas gdy na etapie działania bardziej wynika to z poziomu integracji RD z ogólną działalnością przedsiębiorstwa.

W tym kontekście kompletny system wskaźników (wskaźników) służących do oceny globalnej skuteczności projektu innowacyjnego powinien zawierać przynajmniej następujące wskaźniki:

Wskaźniki finansowe projektu - określające koszt przyszłych dochodów, pokrycie inwestycji i koszty związane z działaniem projektu;

Koszt projektu jako całości;

Techniczne (technologiczne) charakterystyki projektu (produkty) - wpływające na stopień zadowolenia klienta, a tym samym wielkość przyszłych przychodów z projektu;

Ekonomiczna efektywność badań i rozwoju - określa wysokość kosztów na etapie opracowywania projektu;

Zdolność projektu do dotrzymania terminów / budżetów - określa wysokość przyszłych dochodów;

Stopień integracji między RD a usługą marketingową wpływa na wysokość przyszłych przychodów z projektu.

Dwa pierwsze proponowane wskaźniki dają ogólny (globalny) obraz realizowanego projektu, odzwierciedlają skuteczność wszystkich działań (operacji), od etapu opracowywania do natychmiastowego etapu operacyjnego projektu innowacyjnego. Następne trzy wskaźniki odnoszą się bezpośrednio do określenia efektywności działań związanych z opracowaniem projektu, a dwa ostatnie środki odzwierciedlają stopień integracji między rzadkimi chorobami a innymi działaniami przedsiębiorstwa.

Ocena wskaźników finansowych projektu powinna obejmować co najmniej wartość bieżącą netto (NPV), wewnętrzną stopę zwrotu (IRR) i okres zwrotu inwestycji inwestycyjnych (PB).

Koszt projektu można wyrazić za pomocą specjalnego wskaźnika, opartego na jakościowych kryteriach oceny. Wskaźnik ten jest użytecznym narzędziem stosowanym do oceny innowacyjnego projektu, podczas gdy inne złożone (bardziej złożone) metody wiążą się ze zwiększonymi kosztami i czasem. Dodatkową zaletą wykorzystania tego wskaźnika jest fakt, że obejmuje on zarówno kryteria ekonomiczne, jak i nieekonomiczne. Ponadto wskaźnik oparty na jakościowych kryteriach oceny uwzględnia różne znaczenie kryteriów, w zależności od charakteru i szczególnych cech ocenianego projektu.

Wskaźnik (wskaźnik) stanu technicznego (technologicznego), odzwierciedlający poziom postępu technicznego, oblicza się jako różnicę między obecnym a poprzednim poziomem wskaźników technicznych projektu / produktu. Jeśli projekt jest udany technicznie, wskaźniki sprawności technicznej procesu lub nowego produktu odzwierciedlają stopień poprawy stanu technicznego procesu lub produktu. Poprawa ta jest bezpośrednio związana z oceną technicznej części projektu.

Poziom postępu technicznego projektu innowacyjnego można porównać ze wskaźnikami technicznymi konkurentów, z przewidywanymi wskaźnikami technologicznymi lub podobnymi wskaźnikami podobnych projektów.

Wskaźnik sprawności technicznej można wyrazić za pomocą kluczowych wskaźników technicznych nowego (zaktualizowanego) produktu, procesu lub technologii.

Wskaźnik efektywności technologicznej projektu innowacyjnego może znaleźć odzwierciedlenie w następującym wzorze:

gdzie: - wskaźnik efektywności technologicznej projektu innowacji;

- obecna charakterystyka efektywności technologicznej projektu;

- wstępna charakterystyka efektywności technologicznej projektu;

- przewidywana charakterystyka efektywności technologicznej projektu.

Skuteczność badań i rozwoju w ramach konkretnego projektu można przedstawić za pomocą dwóch głównych wskaźników:

Wydajność RD na podstawie ostateczny koszt Zaangażowane zasoby znajdują odzwierciedlenie w formule:

gdzie C - ostateczny koszt zaangażowanych zasobów w celu osiągnięcia tego poziomu efektywności technologicznej projektu;

Wydajność RD na podstawie czas () w celu osiągnięcia efektu znajduje odzwierciedlenie w formule:

gdzie T jest faktycznym kosztem efektywnego czasu na osiągnięcie tego poziomu wydajności technologicznej projektu;

Zdolność projektu do dotrzymania terminów / budżetów wyraża się jako dwa kluczowe wskaźniki:

Indeks (indeks) wartości odzwierciedla różnicę między bieżącą wartością a szacunkowym kosztem projektu. Wyrażone jako formuła:

Gdzie - odchylenie rzeczywistej wartości od szacowanego kosztu;

- szacunkowe (planowane) koszty transakcji;

- rzeczywisty koszt transakcji.

Wskaźnik czasu pokazuje różnicę między faktycznym czasem spędzonym a planowanym czasem spędzonym na projekcie. Wyrażone jako formuła:

Gdzie jest odchylenie faktycznego czasu spędzonego od domniemanego;

- szacowany (planowany) czas spędzony na operacjach;

- rzeczywisty czas spędzony na operacjach.

Stopień integracji między RD a produkcją zależy od skuteczności wymiany informacji między odpowiednimi jednostkami. Można to wyrazić za pomocą zestawu specjalnych wskaźników. Na przykład wskaźnik "Czas wejścia na rynek" daje wyobrażenie o całkowitym czasie potrzebnym do opracowania nowego produktu, technologii lub usługi, od uruchomienia projektu po wprowadzenie go na rynek.

Całkowity czas trwania jest sumą czasu trwania każdego z etapów realizacji projektu, wyrażoną za pomocą następującego wzoru:

Gdzie jest łączny czas na opracowanie nowego produktu, technologii lub metodologii;

- czas opracowania koncepcji;

- czas etapu projektowania;

- czas wstępnej aprobaty;

- czas wymagany do praktycznego wdrożenia technologii / produktu.

Liczba zmian / zmian (w sensie adaptacyjnych aktualizacji, zmian) nowego produktu, usługi lub technologii, oznaczonych jako - jest to kolejny wskaźnik poziomu integracji między RD a produkcją.

Duża liczba wprowadzonych zmian wskazuje na niski poziom integracji. Optymalna możliwa sytuacja to niewielka liczba zmian, a co za tym idzie - krótkie terminy przed wprowadzeniem technologii na rynek. Wskaźnik ten jest ściśle powiązany z innym - średni czas dokonywania zmian () / Jeżeli wskaźnik ten przekracza oczekiwaną wartość, odpowiednio, czas wprowadzenia technologii na rynek jest zwiększony, a ostatecznie projekt zajmuje zbyt dużo czasu.